بسیاری از ایرانیان را در هلند می‌بینم که با سازمان مجاهدین خلق مخالف هستند ولی بسیاری از همین جمعیت زمانی که در دهه 1990 منتظر پاسخ پناهندگی‌شان بودند در راهپیمایی‌های مجاهدین شرکت می‌کردند و حتا با اتوبوس‌های آنها به کنسرت مرضیه هم می‌رفتند. راهپیمایی‌های مجاهدین در آن زمان عموماً چندهزار نفره بود.
حالا حدود دو دهه گذشته؛ گذرنامه‌های هلندی در جیب است و سفرهای سالانهء ایران به راه. عموم جامعه ایرانی در هلند نه دیگر برای مجاهدین تره خرد می‌کنند و نه برای گردهمایی‌های گروه‌های دیگر. چه برای لغو اعدام ها چه برای آزادی زندانیان و چه هر اعتراض دیگر!
عکس زیر را ببینید. خبرگزاری سراسری هلند گرفته. لاهه، 1994. این تنها یک نمونه است.
دوستانی که هلندی نمی دانند نگران نباشند. در متن هلندی آمده، چهار هزار نفر در تظاهرات بوده‌اند.
بله اشتباه نخوانده‌اید: 4,000 نفر!
شما چه فکر می‌کنید؟ - در پرانتز: من هوادار سازمان مجاهدین خلق نیستم!
ملت آنتیکی هستیم نه؟! :)
انقلاب و دگرگونی اول برای ایرانیان لازم است، بعد برای ایران. وگرنه دفعه بعد هم مثل سال 57 میشه اگر بدتر نشه!
انقلاب و دگرگونی اول برای ایرانیان لازم است، بعد برای ایران. وگرنه دفعه بعد هم مثل سال 57 میشه اگر بدتر نشه!
