اگر تجربه یا در واقع مصیبت سر زدن به ادارات دولتی در ایران را داشته باشید، این موضوع به هیجوجه برایتان عجیب نیست که دستگاه‌های آب سرد کن یا آب گرم کن کار نکند! در واقع آنچه به رفاه و آرامش مراجعه کنندگان مربوط باشد اهمیتی ندارد.
ولی جالب اینجاست که این قانونِ نانوشته، دربرگیرنده نمایندگی‌های دولت ایران در خارج از ایران هم می‌شود! نمونه اش هم همین دستگاه آب گرم کن یا قهوه درست کنی سفارت ایران در لاهه است که سالهاست به همین وضعیت رها شده و به گفته دوستانی که پیش از آمدن من به هلند (تابستان ۲۰۰۶) هم گذارشان به سفارت جمهوری اسلامی در هلند افتاده دچار همین وضعیت بوده.
این در حالی است که سفارت ایران آخرین باری که گذر من به آنجا برای تمدید اعتبار گذرنامه افتاد (٢٠٠٧) تنها برای یک مهر در گذرنامه، هشتاد و شش یوروی ناقابل طلب کرد.
