عکسی حسرت‌برانگیز از دانشجویان دانشگاه تهران در دهه ۱۳۵۰

برای من که در ایران ِ پیش از انقلاب زندگی نکرده‌ام، حتا تصور اینکه این عکس در دانشگاه تهران گرفته شده دشوار است.

بارها اندیشیده‌ام که ای کاش شاه با مخالفان، بیشتر مدارا می‌کرد، به رسانه‌ها آزادی‌های گسترده‌تری می‌داد و کمتر وابسته به برخی دولت‌های غربی بود تا این وضع اسفناک امروز برای مردم شکل نمی‌گرفت. 

شاید شاه در برخورد با روحانیون نیز باید سیاستمدارانه‌تر عمل می‌کرد. او به جای ریشهء مذهب را هوشیارانه زدن، به راضی کردن روحانیون پرداخت و سفرهای سالانه به مشهد و تظاهر به دین‌داری، از نشانه‌هاست.

البته نشستن پشت کامیپوتر در سال ۲۰۱۱ و اظهار نظر در مورد اینکه شاه در آن زمان چه باید می‌کرد کار آسانی‌ست! چون مردمی که خونخواریِ حکومت اسلامی را بیش از سه دهه است که با پوست و خون‌شان تجربه کرده‌اند هنوز در خیابان فریاد می‌کشند:«یا حسین، میرحسین»! و یا قاتل رستوران میکونوس، رفسنجانی، را به عنوان یک چهرهء هوادار  ملت تلقی می‌کنند...

فکر می‌کنم تا روزی که نگاه و عملکرد ما در پیوند با مسایل ایران تا این حد سطحی، ذهنی و ناشیانه است همین آش است و همین کاسه.

TEHRAN UNIVERSITY GRADUATES IN 1970s... when Persia was a part of the world.

I always tell myself if the Shah was more tolerant with the opposition groups and the media and less attached to certain Western governments, perhaps we would never end up in this terrible situation with the Islamic regime…. I do not know,... it's easy that in 2011 I set in front of PC in Holland and say what Shah had to do on that in 1970s in Iran!