وبلاگ شخصی پژمان اکبرزاده
Pejman Akbarzadeh Personal blog in Persian
فیس‌بوک / Facebook - تویتر / Twitter - تارنما / Website


ه‍.ش. ۱۳۸۸ تیر ۶, شنبه

سفارت! سفارت! عکسمو خوشگل بگیر!





نوزدهم ژوئن برای سفری سه – چهار روزه راهی لندن شدم. این سفر از دو ماه پیش برنامه ریزی شده بود و «قرار بود» پس از مدتها چند روزی به آرامش سپری شود و دیدار دوستان و بستگان. از 12 ژوئن اما خواب و استراحت و آرامش از چشم ایرانیان ربوده شد. دستکم ایرانیانی که به سرنوشت ایران علاقه دارند.

من هر دو تظاهرات اعتراضی ایرانیان در برابر ساختمان سفارت ایران در لاهه و همچنین پارلمان هلند را از دست دادم اما نخستین روز حضورم در لندن با تظاهرات پرشمار ایرانیان مقیم این شهر در برابر سفارت جمهوری اسلامی همزمان شد. جمعیت از ساعتی پیش از شروع تظاهرات در محل جمع شده بودند. از همه سن و تیپ می شد در بین شان پیدا کرد. نوجوان، دانشجو، میانسال، مسن. از تیپ های راحت و خودمانی گرفته تا کت شلوار و لباس شب پوشیده!




جوانی که بلندگو را برای شعار سردادن در دست داشت بس که از چند روز گذشته فریاد زده بود صدایش گرفته بود. شعارهایش آنقدر طولانی بود که گهگاه جمعیت، نصف شعار یادشان می رفت و نمی توانستند همراهی کنند!

برخی دوستان ایرانی مقیم لندن می گفتند که تظاهرات ایرانیان در برابر سفارت جمهوری اسلامی به کوشش فرخ نگهدار سازماندهی می شود و ظاهرا حقیقت داشت چون خود او هم کمی دورتر از جمعیت به نرده های هایدپارک تکیه داده بود و اوضاع را با چند جوان که اوضاع را کنترل می کردند زیر نظر داشت. بسیار مراقب بودند که کسی در پیاده رو رفت و آمد مردم را مختل نکند. ظاهراً آوردن پرچم ایران هم به تظاهرات ممنوع بود! هیچ پرچمی دیده نمی شد. شاید حوصله جر و دعوا شدن در تظاهرات را نداشتند؛ ما سر کمتر چیزی با هم توافق داریم؛ پرچم هم یکی از آنهاست.




چند پلیس از زاویه های گوناگون جمعیت را کنترل می کردند. برخوردی هم پیش نیامد. همان روز اما روزنامه لایت (چاپ لندن) مقاله نسبتا مفصلی درباره تظاهرات ایرانیان بریتانیا نوشته بود. روز پیش از آن هم عکاس این روزنامه در جریان تظاهرات ایرانیان با دوربین خاصی، عکسی از ساختمان سفارت جمهوری اسلامی گرفته بود که در آن مشخص شده بود در طبقه سوم سفارت یک دوربین فیلمبرداری پشت پرده کار گذاشته شده تا از جمعیت تظاهر کننده فیلمبرداری شود. عنوان مطلب را هم گذاشته بودند Spy-atollah (آیت الله جاسوس). شاید به همین خاطر بود که برخی از مردم چهره های خود را پوشانده بودند.



برخی می گفتند سفارت تنها در پی ترساندن مردم و عدم حضور آنها در تظاهرات جلوی سفارت است. شناسایی چندصد نفر تظاهرکننده ای که هر روز جلوی سفارت جمع می شوند چطور ممکن است؟!... به هر حال در روزهای بعد گفته شد که از فیلمبرداری رسانه ها از جمعیت توسط پلیس لندن جلوگیری شده. باز هم عده ای معتقد بودند این کار برای امنیت شهروندان ایرانی-بریتانیایی است که در تظاهرات شرکت می کنند. برخی دیگر هم معتقد بودند این نتیجه فشار سفارت جمهوری اسلامی به پلیس لندن است تا از پوشش رسانه ای تظاهرات جلوگیری شود.


به هر حال در پی چاپ عکس دوربین فیلمبرداری سفارت در روزنامه لایت، برخی در تظاهرات روزهای بعد شعار می دادند: “سفارت! سفارت! عکسمو خوشگل بگیر!”...